Ze mogen Genk hebben!

Op vrijdag 21 oktober vond ons eerste weerzien plaats na Genk. De planning was om nog eens even al onze bedenkingen en ervaringen op een rijtje te zetten, de kaarten te bekijken en ieders blog te overlopen. 

Het eerste wat er gezegd werd, was er al meteen 'boenk' op: we vertrokken met het idee van migratieproblemen in Genk in ons achterhoofd. Dit idee heeft echter plaats moeten maken voor de vatstelling: in Genk komen de mensen niet meer buiten, tenzij ze het willen of moeten. 

Hierna ging het over The wire en wat we hiervan geleerd hebben en hebben toegepast in Genk. Ik zet even een aantal zaken op een rijtje: 

• In het zicht brengen van wat eigenlijk al zichtbaar is.
• Het fenomeen 'soft eyes' namelijk door het herhaaldelijk terug gaan naar een plaats, ga je nieuwe dingen in die plaats kunnen zien.  
• Het creëren van een experimentele ruimte, Genk is voor ons de experimentele ruimte. 
• Niet zoeken naar antwoorden op reeds gegeven vragen maar op zoek gaan naar nieuwe vragen. In Genk vertrokken we van het idee van migratieproblemen maar uiteindelijk kwamen we uit bij de vaststelling dat eigenlijk niemand meer buiten komt. Er zijn tal van initiatieven, maar deze lijken niet te werken, worden afgelast. Je zou dit kunnen zien als een vraag naar gemeenschap. Maar hoe komt het dat deze initiatieven niet werken? We kwamen tot een viertal mogelijke 'oorzaken'.
• Sociale media, virtualisering, digitalisering.
• De ruimtelijke organisatie van Genk: Genk is geweldig groot en lijkt te bestaan uit losse eenheden.
• De manier van wonen en werken. 
• De kwestie van de verzorginsstaat: er is te veel aan allerhande voorzieningen. Voor elk probleem bestaat er wel een initiatief, er is werkelijk een over- aanbod

Het ontbreekt in Genk dus aan 'plekken'. Er zijn geen plekken in Genk waar een confrontatie mogelijk is, waar noden kunnen worden uitgedrukt. Of nee, er zijn wel degelijk plekken en de noden worden ook uitgedrukt en er vindt confrontatie plaats. Maar stad Genk wist deze uitdrukking van noden en confrontaties vrijwel meteen (getuigen daar van de overschilderde graffiti). Denk ook maar aan het hele fietsnetwerk in Genk. De fietspaden zijn zo gemaakt dat ze een confrontatie (niet in de letterlijke zin van het woord!) met het autoverkeer niet mogelijk maakt. Het zijn twee aparte en gescheiden functies. 

Ook hebben we het even gehad over het fenomeen Genkse rap die her en der op you tube verschijnen. Jongeren die op een of ander rapdeuntje zeggen dat ze van 'drie zes dubbel nul' zijn. Als je dit vergelijkt met de 'echte' rappers (sorry Genkse rappers!) en hun teksten hoort, is het leven in Genk echt een eitje in vergelijking met het leven in de hometowns van de Amerikaanse rappers. Heeft de Genkse jeugd echt niets spectaculairders om over te rappen? Het enige wat ze met hun raps doen, is zich presenteren als inwoners van Genk. 

Vervolgens kwamen de kaarten aan de beurt, het resultaat van een vervelend jobke om te doen! De kaart die mij het meeste liet schrikken, was de kaart van de voorzieningen (waaronder vallen: scholen, zorg, sociaal & welzijn, cultuur en religie). Het aantal scholen was enorm! En om dan nog eens te weten dat veel van die scholen nieuw zijn, met alles erop en eraan... Alle soorten voorzieningen samen was dan ook indrukwekkend maar ook een beetje 'degoutant'. Als ik denk aan hoe we in onze gemeente moeten ijveren voor een nieuw jeugdhuis (omdat in het oude jeugdhuis de schimmels tegen de muur hangen, de muizen overal zitten en de elektriciteit al drie jaar niet meer is goedgekeurd) en dat vergelijk met Genk, amai! Maar als je alles in je schoot geworpen krijgt zoals in Genk, is het toch ook niet meer leuk? Het is toch altijd leuk om in discussie te gaan, om even echt jeugd te mogen zijn en dus ook te rebelleren tegen je gemeente? Dat hoort er toch voor een stuk bij? Als je niet hebt moeten 'vechten' voor een jeugdhuis, kan ik best snappen dat de lol en zin om er naar toe te gaan snel weg is. Je hebt er immers niets voor moeten doen! Als je wel hebt moeten onderhandelen over je jeugdhuis, is het toch eens zo leuk om er naar toe te gaan? 

Maar soit, elk huisje heeft zijn kruisje en zo ook voor Genk. Ze mogen Genk hebben, ik woon er liever niet!